Ανακούφιση έταξε ο Τσίπρας, όχι αριστερή κυβέρνηση

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*

Μεγάλη αίσθηση προκάλεσε η ομιλία του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη, σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις. Προφανώς είπε πράγματα που ήθελε να ακούσει μεγάλη μερίδα του ελληνικού πληθυσμού. Ευνόητο είναι έτσι ότι προκάλεσε σφοδρή κριτική τόσο από τη δεξιά όσο και από την εκτός ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά.

Η κυβέρνηση αναστατώθηκε, γιατί διαπίστωσε την απήχηση που είχαν τα λεγόμενα του Τσίπρα στις τάξεις μερίδας ψηφοφόρων της. Επιχείρησε έτσι να απαξιώσει με επιθετική φρασεολογία τις δεσμεύσεις, όπως τις χαρακτήρισε ο ίδιος, που ανέλαβε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης «έχει μπει στη φαντασίωση ότι έχει στο τσεπάκι του τους δανειστές», δήλωσε χαρακτηριστικά η κυβερνητική εκπρόσωπος.

Για «φεστιβάλ ανευθυνότητας» και... «στιλ Μαυρογιαλούρου (!)» έκανε λόγο ο πρόεδρος τουΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος. Εδώ που τα λέμε, φτηνά τη γλίτωσε ο Τσίπρας, γιατί προχθές ο Ευ. Βενιζέλος χαρακτήρισε... «φαντάσματα της παράταξης» και «καλικάντζαρους» τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ που διαφωνούν μαζί του, υπονοώντας -χωρίς πάντως να τους αναφέρει προσωπικά- τον υπουργό του ΠΑΣΟΚ Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τον Γιώργο Παπανδρέου!

Η ουσία όμως της κριτικής που ασκεί η κυβέρνηση προς τον ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι καθόλου φαιδρή. Από τη στιγμή που και ο Αλέξης Τσίπρας αποδέχεται πλήρως το ίδιο πλαίσιο διαπραγμάτευσης με τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ, τι τον κάνει να νομίζει ότι αυτός θα πετύχει να μην τον λιώσουν οι Ευρωπαίοι δανειστές; Η αλήθεια είναι ότι στο σημείο αυτό καθόλου πειστική δεν είναι η απάντηση που έδωσε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Τι είπε ακριβώς: «Εμείς είμαστε έτοιμοι για τη διαπραγμάτευση και εργαζόμαστε για τη διαμόρφωση των ευρύτερων δυνατών συνεργασιών στην Ευρώπη.

Η κυβέρνηση Σαμαρά είναι έτοιμη για άλλη μια φορά να αποδεχθεί ό,τι οι πιστωτές αποφασίσουν και η μόνη συμμαχία που οικοδομεί είναι με τη γερμανική κυβέρνηση. Αυτή είναι η διαφορά μας και αυτό είναι εντέλει το δίλημμα: Ευρωπαϊκή διαπραγμάτευση με κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ή συνυπογραφή όλων των αποφάσεων των δανειστών για την Ελλάδα από την κυβέρνηση Σαμαρά. Με δυο λόγια, το δίλημμα είναι: διαπραγμάτευση ή μη διαπραγμάτευση»!

Ο Αλέξης Τσίπρας δηλαδή ορίζει τη διαφορά του από τον πρωθυπουργό στο ότι αυτός θα διαπραγματευθεί, ενώ ο Αντώνης Σαμαράς δεν διαπραγματεύεται, ότι αυτός διαμορφώνει ευρύτερες συνεργασίες στην ΕΕ, ενώ ο Σαμαράς συμμαχεί μόνο με τους Γερμανούς! Με άλλα λόγια, οι συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ με την εντελώς ανύπαρκτη Αριστερά στην ΕΕ θα αποδειχθούν ισχυρότερες από εκείνες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, παρόλο που η Δεξιά και η Κεντροαριστερά κυριαρχούν στην ΕΕ! Αυτοί οι ισχυρισμοί και όσοι κινούνται στο πλαίσιο αυτής της λογικής, στερούνται σοβαρότητας.

Η πέραν του ΣΥΡΙΖΑ Αριστερά, δικαίως από τη σκοπιά της, είναι έξω φρενών με την ομιλία του Αλέξη Τσίπρα και το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτα πρώτα για όλα τα κόμματα και τις οργανώσεις της ελληνικής Αριστεράς πλην του ΣΥΡΙΖΑ, η Γερμανία μέσω της ΕΕ και για να αξιοποιήσει προς όφελός της και μόνο το ευρώ, είναι αυτή που επέβαλε το Μνημόνιο στην Ελλάδα. Δεν προέκυψε από «λάθη» του Γιώργου, του Σαμαρά και του Βενιζέλου.

Από την αριστερή σκοπιά πολιτικής ανάλυσης, όσο διατηρείται το πλαίσιο της αντιμετώπισης των συνεπειών του Μνημονίου μέσα στο ευρώ και την ΕΕ, καμιά σημασία δεν έχει ποιος είναι πρωθυπουργός της Ελλάδας. Οποιος και να είναι, οι Γερμανοί θα τον υποχρεώσουν να ακολουθεί πειθήνια την πολιτική που αυτοί θα υπαγορεύουν! Επίσης αν δεν κάνουμε λάθος, ο Αλέξης Τσίπραςστην ομιλία του δεν μίλησε για αριστερή κυβέρνηση. Δεν είναι τυχαίο αυτό. Αυτά για τα οποία δεσμεύτηκε σίγουρα είναι μέτρα οικονομικής ανακούφισης των κατώτερων λαϊκών στρωμάτων, με τα οποία δεν διαφωνεί φυσικά κάθε αριστερός, αλλά ούτε κατά διάνοια συνιστούν πολιτική αριστερής κυβέρνησης.

Ούτε καν αποκαθιστούν έστω τις ζημιές που υπέστησαν οι εργαζόμενοι, οι μικρομεσαίοι, οι συνταξιούχοι από την πολιτική των μνημονιακών κυβερνήσεων. Η οικονομική κατάσταση των λαϊκών στρωμάτων π.χ. επί δεξιάς διακυβέρνησης του Κώστα Καραμανλή, το 2009, ήταν απείρως καλύτερη από αυτή που θα επικρατήσει, αν εφαρμοστεί πλήρως το κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ που εξήγγειλε ο Τσίπρας!

Αλλο πράγμα μια κυβέρνηση ανακούφισης των φτωχότερων λαϊκών στρωμάτων, όπως αυτή που εξήγγειλε ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, και εντελώς άλλο πράγμα η πολιτική μιας αριστερής κυβέρνησης, περί της οποίας δεν έκανε κανέναν λόγο. Είναι προφανές ότι δεν τον ενδιαφέρει πια ο σχηματισμός αριστερής κυβέρνησης. Αλλα πράγματα θέλει.

*Δημοσιεύθηκε στο "ΕΘΝΟΣ" την Τρίτη 16 Σεπτεμβρίου 2014

iskra.gr

Α.Κ.

Η νέα δημοτική αρχή Αίγινας και ο Φούχτελ (ερωτηματικό)

Ο Χανς Γιοακίμ Φούχτελ, υπεύθυνος για τις ελληνογερμανικές σχέσεις και το πρόσωπο κλειδί που επεξεργάζεται την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας διαμέσου των προσβάσεων που ήδη έχει σε περιφερειακές διοικήσεις αλλά και σε δημοτικές αρχές, απέστειλε μέσω της ελληνογερμανικής συνέλευσης κείμενο 8σέλιδο. Το έντυπο «θέτει ερωτήματα για τα πλήρη περιουσιακά στοιχεία του κάθε Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης, τις υποδομές που διαθέτει, καθώς και την κοινωνική κατάσταση και μάλιστα με λεπτομέρειες». Η προηγούμενη διοίκηση Σακκιώτη συμμετείχε στην ελληνογερμανική συνέλευση δημάρχων στη Νυρεμβέργη ενώ ο προηγούμενος δημοφιλής μας αντιπεριφερειάρχης διαφήμιζε παρουσία του Φούχτελ τα καλά των νησιών Αργοσαρωνικού. Η σημερινή διοίκηση είναι αμφίβολο το τι προτίθεται να πραγματοποιήσει αναφορικά με τις κινήσεις καλής θέλησης από τους «γερμανούς που ξανάρχονται». Μήπως οι κλαυθμοί για την έλλειψη χρηματοδότησης, όπως αυτοί αφηγούνται σε μανιφέστο δημάρχων που υπογράφει και νέος μας δήμαρχος προσανατολίζονται δραστικά στην εισροή χρήματος από τις αποικιακές επενδύσεις των Φούχτελ;

Γιώργος Κυριακού

http://ardin-rixi.gr/archives/16128

http://www.aftodioikisi.gr/perifereies/germaniki-aktinografia-stous-dimous-ti-perilamvanei-to-erotimatologio-fouxtel-pros-tous-airetous

https://sxedia.espivblogs.net/2013/10/31/%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B3%CE%B5%CF%81%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%87%CE%AE-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B1%CE%AF%CE%B3%CE%B9%CE%BD%CE%B1-%CF%80/

http://alliaegina.blogspot.gr/2014/03/project.html

http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=343958&catID=3

Ο Αγωγος Συνδεσης και το αν-Αγωγο Πολιτικο μας Συστημα

Η ανεπάρκεα του πολιτικού συστήματος στην Αίγινα και οι δικές μας ευθύνες

Εκθέτοντας σύσσωμο το τοπικό πολιτικό μας σύστημα, ως διεφθαρμένο ή τουλάχιστον ανεπαρκές, ο αντιπεριφερειάρχης Νήσων, Χατζηπέρος, χαρακτήρισε «φαραωνικό» το έργο σύνδεσης της Αίγινας με την ΕΥΔΑΠ μέσω αγωγού, αποκαλύπτοντας την 6πλάσια (η 3πλάσια για άλλους) σχεδόν αποδοτικότητα σε σχέση με τη ζήτηση, σε κυβικά νερού, ενώ ο ίδιος θεώρησε περιττή την -κόστους 6.000.000+ ευρώ- προστασία του. Αυτό σημαίνει ότι η εδώ και χρόνια προπαγάνδα για το κόστος του αγωγού όπως και του κόστους της προστασίας του στο βυθό, η οποία έφτασε στα 32.000.000+ ευρώ, είναι κατά πολύ μικρότερη, σύμφωνα πάντα με το νέο αντιπεριφερειάρχη. Παράλληλα και γνωρίζοντας ότι πρόκειται για (ο)μελετο-κατασκευή δήλωσε ότι «οι μελέτες πρέπει να έχουν την απαραίτητη αρτιότητα ώστε να μην υπάρχουν καθυστερήσεις και υπερτιμολογήσεις, κι ενδεχομένως ματαίωση του ίδιου του έργου». Εν ολίγοις συμφωνώντας με το έργο του αγωγού ξεκαθάρισε και τις προϋποθέσεις για αυτό.
Η εκβιαστική -από άποψη χρόνου- κατάθεση εγγράφου (μέχρι τις 9/9/2014) για την ένταξη του έργου στον προϋπολογισμό, το οποίο –σημειωτέον- επιβαρύνει εξολοκλήρου την Περιφέρεια σύμφωνα με απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου δε φαίνεται να είναι δεσμευτική όσον αφορά τον μέχρι τώρα οικονομικό υπολογισμό για το έργο. «Αν έχουν αδυναμίες είτε ως προς τα τεχνικά τους χαρακτηριστικά είτε ως προς τις οικονομικές τους απαιτήσεις, θα αναζητηθούν στη συνέχεια άμεσα άλλες λύσεις», δήλωσε κατηγορηματικά, εννοώντας βεβαίως τόσο την υπέρμετρη αποδοτικότητα του αγωγού όσο και τα ακριβά μέτρα προστασίας του στο βυθό,καταλογίζοντας εμμέσως προθέσεις υπερκοστολόγησης.
Είναι φανερό ότι δηλώσεις όπως αυτές, οι οποίες εκδηλώνουν προθέσεις δραστικής μείωσης του κόστους, δεν φαίνονται να είναι ευκαιριακές. Η νέα διοίκηση της Περιφέρειας δεν βλέπει με καλό μάτι τον αγωγό έτσι όπως προβλέπεται από τις προμελέτες και μελέτες που έχουν γίνει παντιέρα του κάθε τοπικού παράγοντα στην Αίγινα, ενώ επιθυμεί διακαώς να μεταφέρει το τμήμα της υπερτιμολόγησής του σε άλλες χρηματοδοτήσεις. Η αλήθεια είναι ότι η προηγούμενη διοίκηση φρόντισε πολύ μέχρι και την τελευταία στιγμή με ανάρμοστο τρόπο να δείξει τις προθέσεις διαχείρισης του χρήματος  κι αυτό είναι επιβαρυντικό για τη νέα, έχοντας κι ένα σοβαρό υπέδαφος εναντίον της για την «υπόθεση του αγωγού». Η «προ των πυλών» φιλολογία εκ μέρους της προηγούμενης διοίκησης και του τοπικού μας πολιτικού συστήματος, έχει θρέψει ως λίπασμα ένα χλοοτάπητα υποδοχής του αγωγού, χωρίς αμφισβήτηση.
Παρ’ όλες όμως αυτές τις εξελίξεις η «υπόθεση του νερού» -η οποία έχει μετατραπεί σε «υπόθεση αγωγού»- δείχνει ότι η νέα διοίκηση της Αντιπεριφέρειας θα συνεχίσει τον αποικιακό προσανατολισμό στην κεφαλαιώδη αυτή «υπόθεση». Οι εξελίξεις μπορεί να σηματοδοτούνεπιφανειακές πολιτικές αλλαγές, όσον αφορά το εύρος αυτής της επένδυσης που θεωρείται η «μητέρα των έργων» και ταυτοχρόνως η αχίλλειος πτέρνα του πολιτικού συστήματος στην Αίγινα, αλλά δεν μπορεί να θίξουν τον πυρήνα του. Ο πυρήνας του παραμένει η αντιπαραγωγική, αποικιοποιημένη και μεταπρατική ανάπτυξη. Ζητήματα, όπως της συγκράτησης του νερού με δημόσια φράγματα, της συγκράτησης μέσω της οικιακής υποδομής σε στέρνα, του χτισίματος των αναβαθμίδων και της αναθέρμανσης της γεωργικής παραγωγής, της αγοράς υδροφόρας, καθώς και άλλων ενεργειών και δράσεων προκειμένου το νησί να καταστεί αυτοδύναμο, είναι απόντα. Αλλά αυτά είναι «αλλουνού παπά ευαγγέλια».
Δηλαδή «δικά μας».

Για την αντιγραφή : Ν.Π.

http://sxedia.espivblogs.net/2014/09/08/%ce%b7-%ce%b1%ce%bd%ce%b5%cf%80%ce%ac%cf%81%ce%ba%ce%b5%ce%b9%ce%b1-%cf%84%ce%bf%cf%85-%cf%80%ce%bf%ce%bb%ce%b9%cf%84%ce%b9%ce%ba%ce%bf%cf%8d-%cf%83%cf%85%cf%83%cf%84%ce%ae%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%bf/

Η νέα διοίκηση του Δήμου Αίγινας και τα πλαστά διλήμματα που έθεσαν κάποιες επικρίσεις σ' αυτην

«…Δηλαδή εγώ, όπως κι οι άλλοι Έλληνες, έχω τη γνώμη ότι οι Αθηναίοι είναι λαός σοφός. Παρατηρώ λοιπόν ότι, όταν μαζευόμαστε στην εκκλησία του δήμου, κάθε φορά που είναι να καταπιαστεί η πολιτεία με κάποιο οικοδομικό έργο, φωνάζουν τους αρχιτέκτονες να δώσουν τη συμβουλή τους για τα οικοδομήματα· όταν πάλι είναι να ναυπηγήσουν πλοία, τους ναυπηγούς, το ίδιο και για όλα τ᾽ άλλα, όσα πιστεύουν ότι μπορεί κανείς να τα μάθει και να τα διδάξει. Όμως αν μπει στη μέση για να δώσει συμβουλή κάποιος άλλος, που εκείνοι δεν τον ξέρουν για άνθρωπο της δουλειάς (ας είναι όμορφος και πλούσιος και αριστοκράτης από τους πρώτους), δε δίνουν καμιά προσοχή στα λεγόμενά του, αλλά τον παίρνουν στο ψιλό και χαλούν τον κόσμο, ώσπου ή ο ίδιος που ανέλαβε να δώσει συμβουλές σαστίσει και παραμερίσει ή οι τοξότες τον τραβήξουν από το βήμα ή τον πετάξουν έξω με διαταγή των πρυτάνεων. Λοιπόν, όσα θέματα απαιτούν ειδίκευση, έτσι τα αντιμετωπίζουν· αντίθετα, κάθε φορά που το θέμα της συνεδρίασης έχει σχέση με τα γενικά συμφέροντα της πολιτείας, παίρνει το λόγο και δίνει τη συμβουλή του χωρίς καμιά διάκριση ο ξυλουργός, ο χαλκιάς κι ο τσαγκάρης, ο εισαγωγέας κι ο καραβοκύρης, ο πλούσιος και ο φτωχός, ο αριστοκράτης κι ο άνθρωπος του λαού· τώρα όμως κανείς δεν τους αποπαίρνει γι᾽ αυτό, όπως στην προηγούμενη περίπτωση — επειδή δηλαδή μπαίνουν στη μέση και δίνουν συμβουλές, ενώ πουθενά δε μαθήτευσαν ούτε είχαν κανένα δάσκαλο, ολοφάνερα επειδή πιστεύουν ότι αυτά τα πράγματα δεν μπορεί να διδαχτούν…».
Πλάτωνος Πρωταγόρας (319b-319e)
Πολύς λόγος έγινε γύρω από τις επιδόσεις σε διπλώματα και την πτυχιακή μόρφωση των εκλεγμένων της Δημοτικής παράταξης η οποία πλέον διοικεί στο Δήμο Αίγινας. Αυτά όχι επίσημα και επώνυμα, όπως συνηθίζεται για όλα τα καίρια ζητήματα που αφορούν στον πολιτισμό της καθημερινότητας, αλλά υπό τύπου σχολίων και ψίθυρων σε μικρές συνάξεις. Απέκτησε όμως διαστάσεις μεγάλες, κυριάρχησε στο πλαίσιο επικρίσεων και ενσωματώθηκε στην κριτική για επιλογές προηγούμενων διοικήσεων όπως και για τις πιθανές της νέας. Στοχοποιήθηκαν εκλεγμένοι της παράταξης ως «αμόρφωτοι και αστοιχείωτοι» άνθρωποι κι όχι βεβαίως για την πολιτική και κοινωνική τους λειτουργία. Αυτό δεν σημαίνει για αυτό το επίπεδο «κριτικής» ότι η μόρφωση αποτελεί αυταπόδεικτη αξία αλλά λειτουργεί ως προπέτασμα καπνού για την διαρκή διαίρεση του πληθυσμού σε κλίκες εξουσίας και τοπικής ηγεμονίας. Το ίδιο όμως το γεγονός παραμένει σε μια δική του σφαίρα ενισχύοντας κριτικές και επικρίσεις γύρω από ζητήματα επιλογών. Κατά κάποιο τρόπο δηλαδή, ο διάλογος για επιλογές δεν αφορά τόσο σε αυτές καθαυτές αλλά στο ποιοι τις έλαβαν. Η ουσία της κριτικής μεταπηδά από το ενδιαφέρον για την ίδια τη διαδικασία και την πολιτική της διάσταση, στις λοιδορίες για τα σαρδάμ του παρακολουθούντος «ανηλεώς» κι όχι «ανελλιπώς». Το ενδιαφέρον για το τι επιλογές έχει ο λαός της Αίγινας μετατίθεται από τις ίδιες τις επιλογές στο «χαμηλής στάθμης-delivery» επάγγελμα ενός από τους εκλεγμένους δημοτικούς συμβούλους. Έτσι, ως ενδεικτικά παραδείγματα.
Το ζήτημα βεβαίως είναι σύνθετο και δεν ταυτίζεται μόνο από το πάθος αυτής της μορφωμένης επί πτυχίω ελίτ που παριστάνει την ταγό της Αίγινας και είναι διεσπαρμένη σε κλίκες εξουσίας. Ούτε μόνο με την λαϊκή ρήση «άνθρωπος αγράμματος-ξύλο απελέκητο» διότι και αυτή αντιφάσκει με το «τι να τα κάνεις τα πτυχία αν δεν είσαι άνθρωπος». Δεκάδες παραδείγματα «μορφωμένων» έχουν να καταμαρτυρήσουν συμπεριφορές «αμόρφωτων» και δεκάδες παραδείγματα «αμόρφωτων» δείχνουν ένα πολιτισμό ανθρωπιστικό, λογικό και συμβατό με διαχρονικές αξίες καλοσύνης και ευπρέπειας. Το ζήτημα γίνεται ακόμα πιο σύνθετο με τη διάκριση «λαϊκού» και «λόγιου πολιτισμού», μεταξύ «πολιτισμικού» ως βιώματος και «πολιτιστικού» ως αναπαραγωγής του.
Το δίλημμα μεταξύ «μόρφωσης» και «μη μόρφωσης» είναι φενάκη. Τα «ράσα» δεν κάνουν τον «παπά», ούτε τα πτυχία κάνουν τον άνθρωπο μορφωμένο. Ο άνθρωπος αποκτά «μορφή» άρα μορφώνεται μέσα σε μια πολύπλοκη διαδικασία πολιτικής και κοινωνικής παιδείας πάνω σε αξίες που τέθηκαν από τις κληρονομημένες επαναστάσεις και κοινωνικές αμφισβητήσεις*. Αυτό που συνέβη στην Αίγινα στη διάρκεια των εκλογών και μετά, δεν ήταν παρά μια έκφραση της παρακμής, παρακμής που συμπληρώθηκε από τη θριαμβολογία κι όχι σκεπτικισμό των υπευθύνων της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης για τις σοβαρές «επιτυχίες» στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Ανθρώπων που δαπάνησαν έναν οικογενειακό προϋπολογισμό για να σπουδάζουν στην ανεργία της παρασιτικής, μεταπρατικής-αποικίας Ελλάδας ή στη «οικειοθελή» μετανάστευση. Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι οι άνθρωποι δεν πρέπει να αγωνίζονται για το καλύτερο, να σπουδάζουν, να μορφώνονται ή να μην παίρνουν πτυχίο. Ούτε βεβαίως ότι τα πτυχία και η ακαδημαϊκή μόρφωση πρέπει να απαξιώνονται μπροστά στο ψευδοπροφίλ του «λαϊκού» ανθρώπου που νομίζει ότι οι εξυπνακίστικες ατάκες του συγχωριανού παραγοντίσκου είναι απαύγασμα της ανθρώπινης σοφίας. Το ζήτημα είναι αλλού. Βρίσκεται στο πώς.
Ανεξάρτητα όμως από όλες αυτές τις προεκτάσεις που ας μείνουν αναπάντητες ως ηγεμονικό ζήτημα κοινωνικών διεργασιών της βάσης της κοινωνίας, γύρω από το πώς επιθυμεί να μετασχηματίζεται και σε ποιους προσανατολισμούς, το πολιτικό ζήτημα παραμένει από την κλασική αρχαιότητα σχεδόν αναλλοίωτο, διότι «κάθε φορά που το θέμα της συνεδρίασης έχει σχέση με τα γενικά συμφέροντα της πολιτείας, παίρνει το λόγο και δίνει τη συμβουλή του χωρίς καμιά διάκριση ο ξυλουργός, ο χαλκιάς κι ο τσαγκάρης, ο εισαγωγέας κι ο καραβοκύρης, ο πλούσιος και ο φτωχός (κι ο ντιλίβερι θα λέγαμε σήμερα), ο αριστοκράτης κι ο άνθρωπος του λαού· τώρα όμως κανείς δεν τους αποπαίρνει». Κι όχι μόνο είναι αναλλοίωτο αλλά και ζητούμενο. Η δημοκρατία, η ενεργός συμμετοχή, δηλαδή.
*Στη γαλλική επανάσταση εκφράστηκαν οι αβράκωτοι φτωχοί, στην παρισινή κομούνα όλο το πάμφτωχο πλήθος του Παρισιού (υπηρέτριες, πλύστρες, άνεργοι, εργάτες, φαντάροι), στην ρωσική επανάσταση οι εργάτες και οι μουζίκοι, στην ισπανική επανάσταση οι «αμόρφωτοι» εργάτες και οι «αμόρφωτοι» αγρότες, στην ελληνική επανάσταση του 1821 εκφράστηκαν οι κατσαπλιάδες, οι κτηνοτρόφοι, οι κλέφτες κι ο κολίγας «Βασίλης» που δεν ήθελε να είναι «σκλάβος των Τουρκών, κοπέλι των γερόντων», στην επανάσταση του 1941-49 εκφράστηκαν όλα αυτά τα αγροτικά-κτηνοτροφικά και εργατικά στρώματα που έμαθαν «μαρξισμό» σε μια μέρα. Όλες οι επαναστάσεις όμως έθεσαν το ζήτημα της παιδείας.

Για την αντγραφη :  Ν. Π.
http://sxedia.espivblogs.net/2014/09/07/%ce%b7-%ce%bd%ce%ad%ce%b1-%ce%b4%ce%b9%ce%bf%ce%af%ce%ba%ce%b7%cf%83%ce%b7-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%b4%ce%ae%ce%bc%ce%bf%cf%85-%ce%b1%ce%af%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b1%cf%82-%ce%ba%ce%b1%ce%b9-%cf%84%ce%b1/

Ο «χαλβάς», που παριστάνει το μάγκα…

«… ἐνῶ στόν ἰδιωτικό τομέα, ἀπό ὅσους ἔχουν ἀποκτήσει κάποιο δημόσιο ἀξίωμα,ἄλλοι ἔχουν χτίσει τά σπίτια τους μεγαλοπρεπέστερα ἀπό ὅ,τι τά δημόσια οἰκοδομήματα, ὄχι μόνο καλύτερα ἀπό τούς ὑπόλοιπους, ἐνῶ ἄλλοι, πού ἀγόρασαν κτήματα, καλλιεργοῦν τόση γῆ ὅση οὔτε στό ὄνειρό τους δέν εἶχαν ἐλπίσει». 

Δημοσθένης: «Περί Συντάξεως». 

_______________________________________________

Είναι από τα πιο γελοία των θεαμάτων, να βλέπεις κάποιον «μπόμπο», κάποιον καλοταισμένο κι εντελώς «απερπάτητο» τύπο, να παριστάνει τον αλανιάρη.
Να βλέπεις τύπους, οι οποίοι-άνευ βοηθείας- δε μπορούν να δέσουν, ούτε τα κορδόνια τους, να καμώνονται τον…βαρύ κι ασήκωτο.

Τύπους, οι οποίοι, όταν αντικρίσουν το «αφεντικό» (Μέρκελ, Ομπάμα, Λατσης, Σάλας, Κόκκαλης, Μπόμπολας κλπ) κάνουν τούμπες και τεμενάδες, να μιλούν με ύφος τσογλανόμαγκα.
Κάτι τέτοιο είδαμε στην ομιλία του φερόμενου κι ως Έλληνα Πρωθυπουργού, σήμερα στη ΔΕΘ.  Η ομιλία Σαμαρά-αυτή καθ’ αυτή- δεν αντέχει  σε κριτική, διότι το επίπεδο και περιεχόμενό της προσιδιάζει περισσότερο σε ρεπορτάζ«μεσημεριανάδικου», παρά σε πολιτικό κείμενο.
Για το λόγο αυτό, ο «τελειωμένος» τζουτζές των αποικιοκρατών (οι Γερμανοί τον ξέγραψαν, από τότε, που ως γνήσιος δούλος,  έσπευσε ν’ αλλάξει αφεντικό και να προχωρήσει στις πρόσφατες συμφωνίες με ΗΠΑ-Ισραήλ), προέβη σε κρεσέντο αυτοεξευτελισμού και γελοιότητας, όπως ακριβώς ταιριάζει σε παρηκμασμένα και χρεοκοπημένα υποκείμενα, σαν τον περί ου ο λόγος. Ο άνθρωπος, που μεγάλωσε μέσα σε αποστειρωμένα σαλόνια, ο τύπος, ο οποίος πνευματικά είναι παντελώς ακαλλιέργητος, αυτός, που αν δεν είχε «πλάτες», δεν θα μπορούσε να κάνει τίποτα στη ζωή του (καθόσον ασήμαντος κι άχρηστος),  προσπάθησε σήμερα-ελλείψει σοβαρού πολιτικού λόγου κι επιχειρημάτων-να κάνει τον…μάγκα, χρησιμοποιώντας ένα άθλιο και τραγικό ύφος, το οποίο περισσότερο τον γελοιοποίησε, παρά τον «ξελάσπωσε». Σα να βλέπεις τονΤαμήλο, ή την Άντζελα, να παριστάνουν τους διανοούμενους.
Απ’ τη μια, ο Σαμαράς ανέβηκε στη Θεσ/νίκη, φοβισμένος σαν το λαγό (ούτε την ομιλία του μοίρασε στους δημοσ/φους, ούτε στην καθιερωμένη συνέντευξη προέβη μετά.) κι απ’ την άλλη έκανε…βλαχομαγκιές από του βήματος της ΔΕΘ, μήπως και πείσει τους εναπομείναντες ηλίθιους και καθυστερημένουςψηφοφόρους.
Κι αυτό, ίσως, είναι το πιο επικίνδυνο: Η εικόνα ενός πανικόβλητου καιλαομίσητου Σαμαρά. Η εικόνα ενός προσώπου- τόσο χοντρόπετσου κι άνευ ίχνους προσωπικής αξιοπρέπεις-το οποίο προσπαθεί να κρατήσει τα προνόμια εκ της νομής της εξουσίας, με κάθε τρόπο
, ακόμα και με τον αυτοεξευτελισμό του!

Τέτοια υποκείμενα είναι εντελώς αδίστακτα, παντελώς αντικοινωνικά κι άκρως επικίνδυνα! Προκειμένου να παραμείνουν στον «αφρό», δε θα διστάσουν, ακόμα και να στείλουν Έλληνες φαντάρους στην Αν. Ουκρανία, προς σφαγή, υπέρ του ΝΑΤΟ…

Δε θα διστάσουν να χύσουν ακόμα και αίμα!

https://seisaxthia.wordpress.com/2014/09/06/%CE%BF-%CF%87%CE%B1%CE%BB%CE%B2%CE%AC%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%AC%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%84%CE%BF-%CE%BC%CE%AC%CE%B3%CE%BA%CE%B1/

Η νεα δημοτικη αρχη Αιγινας, εμεις και αυτοι

Αντιγράφουμε από τη Σχεδία στ΄ Ανοιχτά της Αίγινας

Όπως και η απερχόμενη διοίκηση του Δήμου Αίγινας, η νέα δημοτική αρχή φαίνεται να προβάλει από το κέλυφος του παλιού. Ως μια συμμαχία, ενάντια σε άλλες, με στόχο την κατάκτηση της διοίκησης έρχεται από το παρελθόν χωρίς αρχές, χωρίς θέσεις, χωρίς στόχους. Η διαχείριση, με όσα συνεπάγεται το γενικότερο πλαίσιο του εφαρμοσμένου αντιπαραγωγικού και παρασιτικού οικονομικού-πολιτικού μοντέλου φαίνεται να είναι ο άξονας. Άρα λοιπόν, αναπαράγοντας τα συνθήματα των επόμενων διοικήσεων θα σταθούν σε μια πιθανή πενταετία ως τοποτηρητές μιας σειράς επιλογών που σχετίζονται με την αποικιοποίηση της χώρας. Ένας αποφασιστικός παράγοντας αποδοχής των μεταρρυθμίσεων, διεκπεραίωσης της μετακύλισης του χρήματος από τους οργανισμούς προς τα αφεντικά, συντήρησης της φτώχειας με στοχευμένα προγράμματα επιμόρφωσης, εκποίησης, νέων χρεώσεων και σαφώς μιας πρακτικής υποβοήθησης ανθρώπων που ανήκουν στο περιβάλλον. Αυτά βεβαίως δεν είναι καινούρια ούτε καν εμπίπτουν αποκλειστικά στην ευθύνη της νέα διοίκησης. Επίσης η νέα διοίκηση του Δήμου Αίγινας δεν αποτελεί τον μοναδικό παράγοντα εξουσίας και αποφάσεων-μάλλον είναι το θέατρο αυτών των μικρών αλλά ισχυρών ηγεμονικών ομάδων που ανταγωνίζονται στα 200 μέτρα της παραλίας της πόλης μας μαζί με τους βαστάζους και αβανταδόρους τους. Έτσι, αυτά, αποτελούν αναβιώσεις του παρελθόντος σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που ελάχιστα έχει αλλάξει σε κοινωνικό-αξιακό επίπεδο ενώ η οικονομική του καταβαράθρωση διασκεδάζεται με «ιδέες» και προσδοκίες.
Για αυτό και το ουσιώδες ζήτημα είναι το εμείς. Εμείς ποιοι; Εμείς ως τι; Αυτά είναι τα βασικά ερωτηματικά που συνθέτουν τα «όχι μόνο τι λέει αλλά και ποιος είναι»-«όχι μόνο ποιος είναι αλλά και τι λέει». Οι μέχρι προσφάτως ακαθόριστες δυναμικές που ξεπρόβαλαν ως αντιθετικές στάσεις είναι οι πολλών ταχυτήτων και εκφράσεων αμυντικές συσσωματώσεις ως ευαίσθητα «οικοσυστήματα» με λίγους ανθρώπους να συγκροτούν «συγκοινωνούντα δοχεία» βραχέος βίου, με πολλαπλές αντιφάσεις και κυρίως αυτήν, της αντίληψης του «εμείς κι εμείς». Πολλά από λίγους, λίγα από πολλούς με ό,τι μπορούμε για να μην κάνουμε και με ό,τι κάνουμε για να μην μπορούμε. Κομμάτι ευρύτερο της γενικότερης κοινωνικής παθολογίας, το «εμείς και εμείς», διαδραματίζει ρόλο αυτοϋπονόμευσης του όποιου δημιουργικού μετασχηματισμού. Για αυτό και τα πράγματα γίνονται όλο και πιο σύνθετα, για αυτό και τα προβλήματα όλο και πιο δυσεπίλυτα. Ο «Γιάννης» και το «θεριό» για να το πούμε πιο απλά βρίσκονται στον ίδιο ρόλο να «φοβάται» ο ένας τον άλλον. «Εμείς και εμείς» και «αυτοί και αυτοί» βρίσκονται στους ίδιους ρόλους.
Πρέπει όμως να ονειρευόμαστε. Κι ονειρευόμαστε.

σχεδία στ' ανοιχτά της Αίγινας
30 Αυγούστου 2014

http://sxedia.espivblogs.net

Κλήρος και ομοφυλοφιλία

Ο μητροπολίτης Γόρτυνος και Μεγαλοπόλεως Ιερεμίας, όπως είναι γνωστό, έστειλε μια επιστολή στον πρωθυπουργό για να δηλώσει την αντίθεσή στο αντιρατσιστικό νομοσχέδιο.

«Θα μας απαγορεύει, δηλαδή, ο αντιρατσιστικός νόμος να πούμε ότι οι ομοφυλόφιλοι είναι αισχροί, ότι είναι "κύνες", όπως τους ονομάζει ἡ Αγία Γραφή στο τελευταίο της βιβλίο, την Αποκάλυψη», είναι το βασικό ερώτημα του ιεράρχη που προφανώς έχει «μαύρα μεσάνυχτα» σ’ ένα ζήτημα για το οποίο η διοικούσα Εκκλησία δεν θα ανοίξει ποτέ συζήτηση. Δηλαδή το θέμα κληρικοί και ομοφυλοφιλία.

Τη συζήτηση προσπάθησε πριν από μερικά χρόνια να ανοίξει ο «Αβέρκιος», ένας κατά δήλωσή του «αδελφοποιημένος» κληρικός που στο www.adelfopoiemenoi.blogspot.com, προσπάθησε να θέσει μια σειρά από ζητήματα και κυρίως το γεγονός ότι οι περισσότεροι γνωρίζουν τι συμβαίνει εντός της Ιεραρχίας καθώς πολλοί είναι ομοφυλόφιλοι εντός της Εκκλησίας αλλά κανένας δεν θέτει το θέμα στην ουσιαστική του βάση. Δηλαδή αν και πώς μπορεί κάποιος κληρικός και κυρίως του ανώτατου βαθμού της ιεροσύνης να είναι ομοφυλόφιλος. Εάν έχει τη δυνατότητα ή όχι να είναι αποδεκτός από τους άλλους κληρικούς και από τους πιστούς. 

Στον χώρο της Ιεραρχίας το θέμα της ομοφυλοφιλίας τίθεται με διαφορετικούς όρους και κυρίως με κραυγές, όπως του Πειραιώς Σεραφείμ και του Καλαβρύτων Αμβρόσιου.

Έτσι για παράδειγμα στην περίπτωση ενός υπαρκτού ιεράρχη που παραιτήθηκε από τον θρόνο του, επικαλούμενος λόγους υγείας, όταν τα παραδικαστικό σε συνδυασμό με το παραεκκλησιαστικό έβραζαν το 2005, οι καταγγελίες για τον βίο της «ακολασίας» ήταν πολλές. Γνωστότερη όλων ήταν μια καταγγελία, ενός ψάλτη, που έγινε για πρώτη φορά το 1992 στον αρχιεπίσκοπο Σεραφείμ. Σε μια επιστολή ο ψάλτης περιέγραφε τη δική του εκδοχή για μια σειρά από γεγονότα. Η επιστολή που είχε φτάσει στη διοικούσα Εκκλησία, διακινούνταν χέρι με χέρι στους κύκλους της Ιεραρχίας προκαλώντας διάφορες αντιδράσεις, με συχνότερη τα γέλια.

Σ’ ένα μέρος της επιστολής του ο ιεροψάλτης έγραφε ότι στην προσπάθεια που έκανε μητροπολίτης να του την…πέσει, τον θώπευσε και τον κυνηγούσε μέσα στην Εκκλησία γύρω από την αγία τράπεζα λέγοντάς του: «Αν δεν με γαμήσεις εσύ, θα σε γαμήσω εγώ με τον τελειότερο τρόπο αγάπης»!

Πολλοί γνώριζαν, κάποιοι χασκογελούσαν και κανένας δεν έθετε το ζήτημα επί της ουσίας. Προφανώς γιατί η ομοφυλοφιλία (και) εντός της Εκκλησίας δεν είναι κάτι απαγορευμένο, υπό όρους βεβαίως.

Η καταγγελία μπήκε στο συρτάρι για ένα διάστημα, ο ψάλτης φέρεται να «συνθηκολόγησε» και το 2005 την επανέφερε μέσω ενός δικηγόρου που στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές εξελέγη βουλευτής με τους ΑΝ.ΕΛ., διεκδικώντας 3.000.000 €.

Όταν κάποιος πάλι στην Ιεραρχία μίλησε για το «κουσούρι», κανένας δεν αντέδρασε και λίγοι θυμήθηκαν μια σειρά από περιστατικά, όπως π.χ. τον καυγά μεταξύ δύο ιεραρχών λίγο μετά την κηδεία του Πατριάρχη Αλεξανδρείας Πέτρου στο Κάιρο, το 2004 -όταν ο τότε Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωστής Στεφανόπουλος υπήρξε αυτήκοος μάρτυρας- που κατά τη διάρκεια του φραστικού διαπληκτισμού των δύο ιερέων ο ένας, απευθυνόμενος στον άλλο, είπε: «φύγε από 'δω, μωρή»!

Υπήρξαν και περιπτώσεις όπου προκλήθηκε πανικός, όπως έγινε όταν ένας αρχιμανδρίτης δήλωσε σε ανώτατο κληρικό την απόφασή του να παραιτηθεί σε μια συγκυρία που τα φώτα της δημοσιότητας είχαν στραφεί στην Ιεραρχία.

Τα περιστατικά είναι πολλά, αλλά αυτό είναι το λιγότερο.

Ο Ιερεμίας, που επικαλείται την «Αποκάλυψη», πιθανόν δεν ξέρει, εκείνοι όμως που γνωρίζουν θα ήταν έντιμο να αναλάβουν να ανοίξουν το θέμα που έχει πολλές και διαφορετικές προεκτάσεις καθώς σε κάποιους δεν προκαλεί γέλιο όπως στους περισσότερους. Είναι ζήτημα ανθρωπίνων δικαιωμάτων που η Εκκλησία αγνοεί για τους δικούς της λόγους και επηρεάζοντας και ένα μέρος της «κυβέρνησης των πιστών» προσπαθεί να ανατρέψει την ψήφιση νόμων που αφορούν την ποιότητα της δημοκρατίας και του πολιτεύματος. Αλλά με αυτά ποιος έχει τα κότσια να ασχοληθεί εντός της Ιεραρχίας;

*Ο Θωμάς Τσάτσης, είναι δημοσιογράφος 

Αναδημοσίευση απο PROTAGON, 26-8-2013

ΠΗΓΗ:   http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.ellada&id=36015