ΕΝΑΣ ΠΡΩΤΟΣ ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΑΠΕΡΧΟΜΕΝΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ

     

    Νομίζω  ότι μετά τις εκλογές  και αφού ο απερχόμενος δήμαρχος δεν ενεπλάκη σ’ αυτές  είναι μια καλή περίοδος να κάνουμε μια κριτική αποτίμηση του έργου του. Κατ’ αρχήν θα πρέπει να δηλώσω ότι όσο και αν διαφωνώ με επιλογές και πολιτικές του είμαι από αυτούς που θα έβαζαν το χέρι τους στην φωτιά ότι ο συγκεκριμένος δήμαρχος αποχωρεί  φτωχότερος από τον καιρό που έγινε δήμαρχος.  Τον θεωρώ έναν τίμιο  άνθρωπο.

   Σε ότι αφορά την πολιτική του όμως δυστυχώς τα πράγματα δεν είναι καθόλου ρόδινα. Η δημοτική αρχή που απέρχεται είχε την δυνατότητα να κάνει πολλά πράγματα στο νησί που δεν προχώρησαν. Ήταν ίσως η θητεία που έφερε τα περισσότερα χρήματα στο νησί. Και όμως οι λανθασμένες επιλογές  κυρίως του δημάρχου αλλά και κάποιων συμβούλων που δεν αντελήφθησαν τι παίζονταν οδήγησαν  σε κυριολεκτικά απόσυρση της από το πολιτικό γίγνεσθαι.

  Το θέμα του νερού πρώτα απ ΄ όλα όπου βεβαίως εισπράχτηκαν τεράστια ποσά για επιχορήγηση όμως η λανθασμένη τιμολογιακή πολιτική ,η ατολμία των ελέγχων και κυρίως η υποταγή στην δέσμευση της προηγούμενης διοίκησης για το θέμα του αγωγού δεν της επέτρεψαν να εξετάσει καν εναλλακτικούς τρόπους μεταφοράς και την αποδέσμευση από τον  υδρομεταφορέα.  Το ίδιο πρόβλημα και στο θέμα του κυματοθραύστη  και όσα συμφέροντα αυτό το έργο κουβαλούσε και κουβαλάει.

  Το μεγάλο θέμα των σκουπιδιών όπου η προεκλογική υπόσχεση  για δημιουργία χώρου για την επεξεργασία απορριμμάτων στο νησί τελικά ξεχάστηκε στερώντας  πολύτιμους πόρους,  με την  μεταφορά ολόκληρων φορτίων μέσα στα επιβατικά καράβια και πληρώνοντας στην  χωματερή της Φυλής. 

   Το ζήτημα  με τα  αποκατάσταση των Καποδιστριακών ήταν κυριολεκτικά το βατερλό του. Αντί να ακούσει όσους του υποδείκνυαν να ξεκινήσει με το Εϋνάρδειο και να συνεχίσει με το Κυβερνείο  με την χορηγία του 1.500.000 ευρώ της ΔΕΗ προτίμησε να παγιδευτεί στην επιλογή της παράταξης Κουκούλη που δεν επιθυμούσε και δεν επιθυμεί να γίνει το Εϋνάρδειο  βιβλιοθήκη για λόγους που μόνο αυτή γνωρίζει και αντίκεινται στην κοινή λογική. Χαρακτηριστικότερο δε δείγμα η αναβολή της δημοπρασίας του κτιρίου την παραμονή της διεξαγωγής της ,με καταγγελία στην πολεοδομία  με στοιχεία που παραπέμπουν ευθέως σε γνώστη του αντικειμένου, τον οποίο φυσικά δεν γνωρίζουμε,  αλλά μας εκπλήσσει η σιωπή εκ μέρους της δημοτικής αρχής  για το θέμα.   Το  αποτέλεσμα όλων αυτών ήταν να παρασυρθεί σε μια ρητορεία χωρίς ειρμό και σωφροσύνη  , να χάσει πολύτιμο χρόνο και κυρίως να θεωρηθεί και ο κύριος υπεύθυνος για τον περιορισμό της χορηγίας κατά 800.000 ευρώ. Αλλιώς θα ήταν τα πράγματα και για τον ίδιο αλλά και για την παράταξη του αν είχε προτάξει και τελειώσει το Εϋνάρδειο και εκτελούσε το έργο του Κυβερνείου και αλλιώς με το κλείσιμο του ιστορικού αρχείου , τον περιορισμό της βιβλιοθήκης και όσα ακολούθησαν.  Ακόμα η μη συνεργασία του με τον τότε αρμόδιο υπουργό Παιδείας και Πολιτισμού στέρησε μια μοναδική ευκαιρία για την αξιοποίηση του χώρου του Ορφανοτροφείου.  

   Υπάρχουν και άλλα θέματα που θα τα δούμε συν τω χρόνω. Μια διαδρομή σχεδόν τεσσάρων ετών δεν κλείνεται  σε  μια σελίδα. Η ιστορία θα δείξει, όμως εμείς οφείλουμε να επισημαίνουμε λάθη και παραλείψεις που μπορεί να μας βοηθήσουν στο μέλλον.

                                                             Α.Κ.

ΕΚΛΟΓΕΣ... ΤΕΛΟΣ

                                   

   Τελείωσαν πιά και οι εκλογές όλων των ειδών και έτσι μπορούμε πλέον να περάσουμε απερίσπαστοι στην επόμενη φάση. Κατά συνέπεια δεν μπορούμε να αφήσουμε ασχολίαστα τα όσα συνέβησαν εχθές.

    Στις δημοτικές εκλογές λοιπόν το θρίλερ ήταν μεγάλο.  Ο δυϊσμός του νησιού φάνηκε ακόμα πιό έντονα στον δεύτερο γύρο. Η πόλη έδωσε και πάλι πλειοψηφία στον Π. Κουκούλη  αλλά το ισχνό πλεονέκτημα (51% - 49%) το αντέστρεψε η υπεροχή του Δ. Μούρτζη στην περιφέρεια. Εξηγήσαμε την περασμένη εβδομάδα γιατί συμβαίνει αυτό  και δεν πρόκειται να επανέρθουμε πλέον. Τώρα λοιπόν πρέπει να επισημάνουμε κάποια πράγματα. Οι εκλογές τελείωσαν και ο Δ. Μούρτζης είναι δήμαρχος όλων των Αιγινητών. Και των κατοίκων της περιφέρειας αλλά και της πόλης που τον καταψήφισαν. Το υψηλό ποσοστό του Π .Κουκούλη του δείχνει ότι δεν μπορεί να κάνει και πολλά πράγματα εάν προχωρήσει σε αποκλεισμούς και διακρίσεις. Η δήλωση του Π. Κουκούλη που μας καλεί  να μην το μετανοιώσουμε που εκλέχτηκε άλλος πλην αυτού ελπίζουμε να είναι μόνο πικρία της στιγμής  και όχι  κάτι άλλο.  Αλλωστε υπάρχει πάντα η δυνατότητα να προχωρήσεις σε συνεργασίες με πολίτες χωρίς  να εμπλακούν οι ηγεσίες. Τα δε πέντε χρόνια θητείας είναι σημαντικό πλεονέκτημα  γι αυτό. Είναι δε απόλυτα απαραίτητο να χρησιμοποιηθούν όλοι όσοι μπορούν και θέλουν να βοηθήσουν.

    Ενα δεύτερο θέμα έχει να κάνει με την διαφάνεια. Ηδη ακούγονται στην παραλία αστρονομικά  ποσά που διατέθηκαν για τις εκλογές. Πρέπει όλοι να δημοσιοποιήσουν τις δαπάνες τους και τις χρηματοδοτήσεις τους. Τώρα θα μου πείτε ότι αν υπήρξαν κάποιοι που λάδωναν ψηφοφόρους σιγά μην έδιναν και απόδειξη όμως η φάρσα του ελέγχου των οικονομικών ας πάει μέχρι το τέλος.  Ισως να έχουμε εκπλήξεις.

    Επι της ουσίας  τώρα,  η θητεία του Δ. Μούρτζη  λογικά θα είναι η τελευταία. Αρα έχει όλη την ευχέρεια , χωρίς το άγχος της επανεκλογής, να συγκρουστεί με μικρά και μεγάλα  επιμέρους συμφέροντα  που καθυστερούν την πρόοδο του νησιού. Ας το τολμήσει  και δεν θα χάσει.

    Σε ότι αφορά τις ευρωεκλογές τώρα. Πολλές φορές  θαυμάζω τον τρόπο με τον οποίο ψηφίζει ο κόσμος. Δείχνει μια ωριμότητα που βρίσκεται πολύ μπροστά απο τα κόμματα και την πολιτική.  Γιατί μην μου πείτε ότι δεν είναι ωριμότητα να γίνονται εκλογές σε όλη την χώρα και τελικά να μην υπάρχει κανένας νικητής  Ο κόσμος αποδοκίμασε την κυβερνητική πολιτική κόβοντας 7 ολόκληρες μονάδες απο την ΝΔ , 4 απο το ΠΑΣΟΚ, 5 απο την ΔΗΜΑΡ.  Ταυτόχρονα  απο το αντιμνημονιακό μέτωπο έκοψε 3 μονάδες απο τους ΑΝΕΛ  και  0,3 % απο τον ΣΥΡΙΖΑ ( περίπου 160.000 ψήφους) . Καλό ποσοστό για το πρωτοεμαφανιζόμενο ΠΟΤΑΜΙ , μικρή άνοδος του ΚΚΕ και μεγάλη για την Χρυσή Αυγή. Ισως αυτή η τελευταία μόνο να έχει λόγους να χαίρεται.

    Οι υπόλοιποι άσχετα πως ερμηνεύει καθένας τους το περιβόητο μήνυμα των εκλογών για εσωτερική κατανάλωση  αρνούνται να αντιληφθούν το πραγματικό μήνυμα. Ο κόσμος αποδοκιμάζει την σκληρή λιτότητα που ακολουθείται χωρίς όμως να δημιουργεί ρεύμα ανατροπής υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.  Καταψηφίζει την κυβέρνηση σε μια χαλαρή εκλογή που δεν διακυβεύεται τίποτα ουσιαστικό  και ταυτόχρονα μειώνει το ποσοστό του ΣΥΡΙΖΑ ώστε να μην δικαιούται να διεκδικεί  πιεστικά  εκλογές. Τώρα αν πρόκειται για μια ιστορική  νίκη γιατί  κέρδισε κόμμα της αριστεράς θα πω ότι ο καθείς μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται όπως επιθυμεί  χωρίς αυτό αναγκαστικά να ανήκει  στην πραγματικότητα. Οι μεγαλύτεροι άλλωστε θυμόμαστε την αριστερά του 1981 και τι ακολούθησε για την χώρα όταν η ακολουθούμενη δεξιά, δεξιότατη πολιτική που ακολουθήθηκε έπρεπε να γίνει αποδεκτή γιατί την ακολουθούσε το ΠΑΣΟΚ που έλεγε ότι ήταν αριστερά. Ας μην ξεχνιόμαστε λοιπόν γιατί τα παθήματα του παρελθόντος πρέπει να είναι διδάγματα για το μέλλον.

                                                                                  Α.Κ.

OΤΑΝ ΟΙ ΕΚΛΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ, ΕΙΧΑΝ ΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑ

Δημοτικές Εκλογές στην Αίγινα το 2006
Δημοτική Κίνηση : ΑΙΓΙΝΑ για σένα  

Νικήτας Παπαϊωάννου

Καθρέφτης σου είμαι κοινωνία και σου μοιάζω

Αν έχουμε το θάρρος να ομολογήσουμε την αλήθεια το εκλογικό αποτέλεσμα  του α” γύρου των δημοτικών εκλογών  στην Αίγινα είναι η ανακύκλωση της παρακμής σε μια κοινωνία που κυριαρχείται από βαθύ συντηρητισμό, την πολιτική οπισθοδρόμηση και την κοινωνική απάθεια. Όλες οι εκδοχές της δεξιάς (παραδοσιακή, νεοφιλελεύθερη, χρυσαυγίτικη) επιβεβαίωσαν την παρουσία τους και οι δύο πρώτες την κυριαρχία τους στα δημοτικά πράγματα. Ακολούθησαν πρακτικές  που είναι γνώριμες εδώ και δεκαετίες στα δημόσια πράγματα του νησιού: προσωπικός παραγοντισμός  και τυχοδιωκτική λογική σ” ό,τι αφορά τη συγκρότηση των ψηφοδελτίων με τα οποία πολιτεύτηκαν, ευκαιριακές συμμαχίες και συγκολλήσεις της τελευταίας στιγμής αρκεί «να ξαναβρεθούμε στην καρέκλα του δημοτικού συμβουλίου». Αυτό θα συμπληρωθεί με την ανοικτή κυριαρχία του χρήματος και του πολιτικού μάρκετινγκ στην προεκλογική εκστρατεία.

Οι διαπιστώσεις αυτές δεν αφορούν τις δύο δημοτικές παρατάξεις της Αριστεράς , την »Αίγινα , Κοινωνία Πολιτών » και τη «Λαϊκή Συσπείρωση Αίγινας» που ασφαλώς , αλλιώς συγκροτήθηκαν και με διαφορετικό τρόπο απευθύνθηκαν στον κόσμο, αλλά τα χαμηλά ποσοστά τους και στις δύο περιπτώσεις όμως, επιβεβαίωσαν την αδυναμία τους ν” αναμετρηθούν αποτελεσματικά με τον βαθύ συντηρητισμό που ηγεμονεύει στην τοπική κοινωνία. Ασφαλώς η εκλογική αποτυχία έχει αίτια. Υπάρχει  εδώ και δεκαετίες διαμορφωμένη στην τοπική κοινωνία μια παράδοση παλαιοκομματισμού και επιβίωσης ισχυρών αντικομουνιστικών προκαταλήψεων που συνδυάζεται με την κοινωνική απάθεια και τον καταναλωτικό εκμαυλισμό που εμποτίζει την κοινωνική συνείδηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού το περίφημο μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης. Ασφαλώς  έχει πλήξει και την Αίγινα ο κανιβαλισμός των μνημονιακών πολιτικών. Όχι στον ίδιο βαθμό που έχει πλήξει άλλες περιοχές. Η φτώχεια , η ανεργία, η σκληρή εκμετάλλευση της μαύρης και ανασφάλιστης εργασίας είναι υπαρκτές πραγματικότητες αλλά μέσα σ” αυτό το πολιτικό και ιδεολογικό κλίμα η πολιτική χειραγώγηση των κυριαρχούμενων δεν είναι δύσκολη υπόθεση. Στο βαθμό που βλέπεις την πραγματικότητα με τα μάτια των αφεντικών σου είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα συνταχθείς και με τις επιλογές τους. Και το σοβαρότερο απ” όλα είναι η έλλειψη ενός πραγματικού κινήματος για τ” αυτοδιοικητικά πράγματα την προηγούμενη περίοδο και σ” όλη τη διάρκεια της μνημονιακής και βαθιά ανεπαρκούς διοίκησης Σακκιώτη. Μιας μνημονιακής διοίκησης της οποίας το καταστροφικό έργο είναι  μείγμα της μεγάλης της ανεπάρκειας αλλά και της πολιτικής της προσήλωσης στη λογική του Καλλικράτη.

Στο δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών θα διεκδικήσουν τη διοίκηση του Δήμου το νεοφιλελεύθερο – θατσερικό σχήμα του κ. Κουκούλη και το επίσης δεξιό και απολύτως οπισθοδρομικό σχήμα του κ. Μούρτζη. Στις δύο αυτές εκδοχές της παρακμής, όσοι τουλάχιστον δεν πείθονται από τους δύο γνωστούς από το παρελθόν σωτήρες «μας» η απάντηση  είναι να μαυριστούν στον δεύτερο γύρο. Να μην μπούμε στο δίλημμα ποια όψη της παρακμής θα διαλέξουμε.  Η απάντηση βρίσκεται αλλού :

στην αυτοοργάνωση και αδιαμεσολάβητη φωνή εκείνων των δυνάμεων στην τοπική κοινωνία που δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από τις «λαμπερές» υποσχέσεις του πολιτικού μάρκετιγκ των διεκδικητών, που ξέρουν ότι η βαρβαρότητα είναι χωρίς ημερομηνία λήξης.

ΧΡ.ΡΕΠΠΑΣ

ΒΟΡΡΑΣ ΚΑΙ ΝΟΤΟΣ (ΜΕΡΟΣ 2ο)

      

    Συνεχίζοντας  λοιπόν τις σκέψεις που προβάλλαμε  θεωρώ ότι θα ήταν αναγκαίο να πούμε μερικά ακόμα πράγματα για το θέμα αυτό που ότι φαίνεται αντικατοπτρίζει σε μεγάλο βαθμό αυτό που συμβαίνει αυτό τον καιρό στην Αίγινα.

    Είναι μάλλον άστοχο να προσπαθούμε να ερμηνεύσουμε τις  αποδοκιμασίες  δημοτικών παρατάξεων  ως αποτυχίες μόνο των προσώπων είτε αυτές αφορούν το πρόσωπο του δημάρχου είτε των συμβούλων του. Κάτι τέτοιο δεν έχει βάση  και δεν αποδεικνύεται. Η αποδοκιμασία ή η επιδοκιμασία έχει να κάνει στην βάση της με πολιτικές και όχι με πρόσωπα. Κάθε συνδυασμός θα μπορούσε να  έχει στείλει κάποιους ανθρώπους του να “δουλέψουν” τον κόσμο για να του αποσπάσουν προσωρινά ψήφους όμως  σε κάθε  περίπτωση δεν μπορούν να σβήσουν τα αποτελέσματα μιας συγκεκριμένης και καταδικασμένης πολιτικής.

    Ετσι λοιπόν είναι πολύ φυσικό η περιφέρεια της Αίγινας να έχει την ανάγκη από πιο προσιτούς και πιο δικούς της ανθρώπους που να τους νοιώθει κοντά της. Η εγκατάλειψη της την ωθεί σε επιλογές περισσότερο  ριζοσπαστικές από τους κατοίκους της πόλης , που άλλοι δεν είναι μόνιμοι και πηγαινοέρχονται αντιμετωπίζοντας τα μεγάλα προβλήματα όπως την ακτοπλοΐα η την υγεία εκ του μακρόθεν με την ασφάλεια της ήρεμης θάλασσας του καλοκαιριού ,άλλοι έχουν το παλιό τους αυτοκίνητο και το τονίζω αυτό , όχι το δεύτερο τους, το παλιό τους ,παρκαρισμένο όπου νάναι ,  και αλλιώς οι ηλικιωμένοι των χωριών  που με τον τρόπο τους φυλάνε Θερμοπύλες.

   Η ανάπτυξη του νησιού δεν μπορεί να είναι ανισόρροπη. Έχουμε πει και άλλες φορές  π.χ. ότι το μόνο έργο που μπορεί την στιγμή αυτή να προσδώσει προστιθέμενη αξία στην ανάπτυξη είναι αυτό του λιμανιού στο Λεόντι. Θα υπάρξουν δεκάδες δευτερεύουσες παρενέργειες που θα δώσουν σημαντική ώθηση., όπως η δημιουργία ενός  χώρου υποδοχής γύρω από τα  λιμάνι, η ουσιαστική λειτουργία των ΚΤΕΛ , δουλειά για τα ταξί, αποσυμφόρηση για την πόλη. Και από κοντά πεζοδρόμηση του ιστορικού κέντρου της πόλης . Αυτά είναι μερικά από τα παρεπόμενα γιατί θα μπορούσα να αραδιάσω δεκάδες άλλα.  Αντ’ αυτού τι επέλεξε η διοίκηση Κουκούλη και συνέχισε με πάθος η απερχόμενη διοίκηση ; Το αμφιλεγόμενο έργο του κυματοθραύστη που θα δημιουργήσει περισσότερα προβλήματα απ΄ αυτά που θα λύσει  όμως θεμελιώνει την υδροκεφαλική αντίληψη περί της πόλης και ταυτόχρονα στερεί πολύτιμους πόρους ( 6,5 ευρώ θα διατεθούν)  από την συνολική λύση για όλο το νησί.  Αυτό καταδεικνύει και την αντίληψη αυτών που επιλέγουν τα έργα με τέτοιο τρόπο  ώστε να ενισχύονται συγκεκριμένα  συμφέροντα .

   Όμως για να σταματήσει  αυτό θα πρέπει να ξεφύγουμε από την διαπλοκή κυρίως της παραλίας. Η Αίγινα κυνηγάει την ουρά της  εάν δεν αποφασίσει με τόλμη και φαντασία να ανοίξει τις ομορφιές  όλου του νησιού στους επισκέπτες της   Να σπάσει την απομόνωση  που υπάρχει στην περιφέρεια. Να εξηγήσουμε στους επιχειρηματίες τι ακριβώς θέλουμε και σε συνεννόηση να προχωρήσουμε. Αν δεν θελήσουν θα πρέπει να σπάσουμε αυγά γιατί αλλιώς ομελέτα δεν γίνεται. Τώρα ποιοι συνδυασμοί διαπλέκονται με την παραλία βρέστε τους μόνοι σας.  Αυτά λοιπόν τα ολίγα μπορούν να μας δείξουν εύκολα γιατί υπήρξε η προτροπή του πρώτου άρθρου.  

                                                                                Α.Κ.

ΒΟΡΡΑΣ ΚΑΙ ΝΟΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΙΓΙΝΑ ;

       

   Ολοι θυμόμαστε  το παραδοσιακό δίλλημα που έπαιζε και παίζει στην ΕΕ μεταξύ του πλούσιου βορρά και του φτωχού νότου. Το σχήμα  σε μεγάλο βαθμό εξακολουθεί να παίζει και στις μέρες μας και όχι μόνο σε διεθνές αλλά και σε τοπικό επίπεδο. Ετσι με τα αποτελέσματα των δημοτικών εκλογών φαίνεται ότι και στην Αίγινα δημιουργείται μια ιδιότυπη αναμέτρηση ανάμεσα στην περιφέρεια του νησιού  και την πόλη.

   Το ζητούμενο είναι πόσο αυτή η αντιπαράθεση έχει βάση και τελικά που βρίσκεται η αλήθεια. Η υπεροχή του Π. Κουκούλη στην πόλη και αντιστοίχως αυτή του Δ. Μούρτζη στην περιφέρεια δείχνουν ανάγλυφα τι ακριβώς συμβαίνει. Θα πρέπει λοιπόν να πούμε κατ’ αρχήν ότι το φαινόμενο δεν παρατηρείται για πρώτη φορά. Και σε προηγούμενες  εκλογές συνέβη κάτι ανάλογο. Όμως και αυτό είναι μια πραγματικότητα το φαινόμενο εντάθηκε από την στιγμή που στο προσκήνιο εμφανίστηκε η παράταξη του Π. Κουκούλη.  Θα αναφερθούμε δε παρακάτω για τους λόγους που συμβαίνει αυτό.

  Πρώτα οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε γιατί υπάρχει αυτή η ανισορροπία. Είναι γεγονός ότι η πραγματική Αίγινα βρίσκεται εκτός της πόλης. Αυτό συμβαίνει γιατί όλα τα προβλήματα που αφορούν το νησί εμφανίζονται στην περιφέρεια σε μείζονα βαθμό. Για παράδειγμα πόσες φορές κόβεται το νερό στην περιφέρεια και πόσες στην παραλία; Βασανίστηκε ποτέ η πόλη από πολυήμερες διακοπές νερού; Πόσες φορές οι κάδοι της περιφέρειας πνίγονται στα σκουπίδια και στην παραλία οι τουρίστες πίνουν αμέριμνα το καφεδάκι τους;  Σε ποιο βαθμό οι θαμώνες της παραλίας γνωρίζουν ότι δεν υπάρχει συγκοινωνία στα χωριά ούτε για τους μαθητές των σχολείων  που αναγκάζονται να χάνουν τα μαθήματα τους;  Εμαθαν ποτέ οι πολίτες τι ευκαιρίες έχασαν οι δημοτικές αρχές για έργα στην περιφέρεια που επειδή δεν είναι βιτρίνας δεν έγιναν τελικά ;  Ως ένα βαθμό αυτό είναι φυσικό λόγω της τουριστικής προβολής της παραλίας αλλά στην περίπτωση μας ο βαθμός δεν είναι υπερβολικός , είναι τεράστιος.  Η πόλη μοιάζει απρόσβλητη από τα περισσότερα των προβλημάτων που ταλανίζουν την περιφέρεια.

   Το αποτέλεσμα είναι ότι οι άνθρωποι που δεν ξέρουν την περιφέρεια αλλά διαβιούν μέσα στην πόλη και γνωρίζουν μόνο τα καφενεία της παραλίας δεν αντιλαμβάνονται  τι συμβαίνει μερικά χιλιόμετρα πιο πέρα. Η παράταξη του Π. Κουκούλη με το ελίτίστικο και  απόμακρο στυλ που την διακατέχει απευθύνεται περισσότερο σε ψηφοφόρους  που είναι συνηθισμένοι να ψηφίζουν σε συνθήκες πόλης με απρόσωπο και δήθεν τεχνοκρατικό προφίλ.  Δεν έχει επαφή με τους ψηφοφόρους μέσω των πραγματικών προβλημάτων του νησιού αλλά μέσω των ταρατατζούμ του καλοκαιριού ,του σχολιασμού  των καφενείων και των δήθεν κουλτουριάκων  εκδηλώσεων.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτού αποτελεί η υπόθεση της παραλίας και των θερμοκηπίων της όπου οι τουρίστες και οι αργόσχολοι την βρίσκουν εξαιρετική ενώ οι Αιγινήτες θρηνούν την εικόνα της χαμένης αθωότητας της πόλης. Είναι λοιπόν πολύ φυσιολογικό  οι άνθρωποι που δεν έχουν στενή επαφή με το νησί στην ολότητα  του  να ψηφίζουν ανθρώπους που τους θεωρούν μορφωμένους  αλλά δεν γνωρίζουν για την αποτελεσματικότητα τους εν συνόλω. 

    Φυσικά η επιλογή του καθενός είναι αποδεκτή και σεβαστή από όλους. Όμως θεωρώ ότι εάν οι άνθρωποι που περνούν, τον χρόνο που περνούν στην πόλη, έκαναν και μια  προσπάθεια να δουν την άλλη Αίγινα που πραγματικά βασανίζεται από τις επιλογές των δημοτικών αρχών θα  ψήφιζαν αλλιώς και σίγουρα θα έδιναν δίκιο στις επιλογές των κατοίκων της περιφέρειας  Υπό αυτήν λοιπόν την έννοια η επιλογή του συνδυασμού του Δ. Μούρτζη μοιάζει μονόδρομος για μια πιο ισορροπημένη και ομοιόμορφη ανάπτυξη του νησιού.   

   

                                                                  Α.Κ.

ΑΙΓΙΝΑ - ΠΡΩΤΕΣ ΕΚΤΙΜΗΣΕΙΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

ΑΝΑΓΚΗ ΑΜΕΣΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥ ΝΗΣΙΟΥ

Τι ψήφισε η Αίγινα; Αυτούς που θεωρεί δικούς της ανθρώπους. Επιβεβαιώνεται ταυτόχρονα ο χωρισμός του νησιού στα δυο, στην ονειροπόλα παραλία του τουρισμού και στην εγκαταλειμμένη περιφέρεια.

Η απόλυτη επικράτηση Κουκούλη στη Πόλη και η αντίστοιχα απόλυτη επικράτηση του Μούρτζη στη Περιφέρεια δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για άλλες ερμηνείες. Η ανάγκη ενοποίησης του νησιού είναι άμεση και αναγκαία για την επιβίωση. Να ξαναδούμε από την αρχή τις επιλογές και τις προτεραιότητες. Ο τουρισμός πρέπει να συνδυαστεί με πολιτικές επίτευξης σχετικής αυτάρκειας και ανάπτυξης στη περιφέρεια.......

ΑΝΟΧΗ ΣΤΗ .....ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ

Παρόλο που λέγεται πω η Αίγινα είναι ένα συντηρητικό νησί, δεν επιβεβαιώθηκε από τις εκλογές και μάλιστα σε ένα βαθμό επικρότησε την διαφορετικότητα, δεν αδιαφόρησε τελείως. Εμείς κάνουμε τη διαφορά, εμείς είμαστε διαφορετικοί, εμείς έχουμε αγωνιστικές παραδόσεις, εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους, εμείς, εμείς, εμείς ....ε και ;

Καθρέφτη καθρεφτάκι μου, είναι άλλος ίδιος με έμενα ; 

Η αριστερά δεν είναι Ιεραποστολική και δεν μπορεί να σταθεί σαν τέτοια και μάλιστα, μια τέτοια αυτάρεσκη εκδοχή Ιεραποστολικής Αριστεράς διασύρει εν πολλοίς ότι έχει καταγραφεί ιστορικά ως αγωνιστικές παρακαταθήκες αριστερών κινημάτων, που το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι η διεκδίκηση και όχι η διδαχή και η αυταρέσκεια, λόγια του κατηχητικού δηλαδή. 

Στην Αίγινα έχουμε Ιεραποστολική Παράδοση και σύλλογο φίλων Ιεραποστολής Κορέας.

Επίσης έχουμε την ηρωική παράδοση των φυλακών που πλήθος ανθρώπων υπέφεραν, βασανίστηκαν και εκτελέστηκαν όχι για το ιεραποστολικό τους έργο, της διδαχής δηλαδή, αλλά γιατί συνέχιζαν αγωνιστικές παραδόσεις του λαού και διεκδικούσαν καλύτερο παρόν και μέλλον. 

Το δίλημμα είναι με την Ιεραποστολική παράδοση ή με την αγωνιστική τοιαύτη.

Νικήτας Παπαιωάννου