Τετάρτη, 15 Απριλίου 2015

ΤΙ ΕΧΟΥΜΕ ΑΝΑΓΚΗ…




      Δυστυχώς η πορεία της διαπραγμάτευσης με τους Ευρωπαίους δεν πάει καλά. Είναι μια εξέλιξη που ενώ όλοι την περίμεναν  εντούτοις παραμένει το ίδιο οδυνηρή. Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι την στιγμή αυτή συμφωνία δεν μπορεί να κλείσει. Και δεν μπορεί για πολύ απλούς και πρακτικούς λόγους.
   Η ελληνική κυβέρνηση δεν την θέλει γιατί το προεκλογικό μπαράζ υποσχέσεων και το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης είναι ακόμα πολύ κοντά. Και γνωρίζει καλά ότι συμφωνία με τους όρους που τείνουν να διαμορφωθούν απλώς κάνει την κυβέρνηση διαχειρίστρια και μάλιστα με κακούς όρους της υπάρχουσας κατάστασης πράγμα που σημαίνει ότι οι μυλόπετρες της κρίσης θα  την συνθλίψουν λίαν συντόμως.
   Οι ευρωπαίοι από την πλευρά τους ξέρουν ότι μπορούν να επιβάλλουν όρους όμως δεν θέλουν να το κάνουν ανοικτά  γιατί το δικό τους επικοινωνιακό παιχνίδι δεν το επιτρέπει. Δεν θέλουν επ΄ουδενί να περάσει στους ευρωπαϊκούς λαούς η ιδέα ότι ακόμη και εκλογές να γίνονται δεν μπορεί να αλλάξει τίποτα. Είναι κομβικό σημείο να σέρνεται η Ελλάδα , να εμφανίζεται η κυβέρνηση της ως απροσάρμοστη ώστε οι υπόλοιποι να συμμορφώνονται δεόντως.   Το σύστημα φαίνεται να δουλεύει  στην Ισπανία κατ΄ αρχήν όπου οι Ποδέμος είναι πλέον τρίτοι στις δημοσκοπήσεις με καθοδική μάλιστα τάση ενώ πρώτος έρχεται ο μνημονιακός  Ραχόι. Στην δε Γαλλία , όπου και ο μεγαλύτερος κίνδυνος , φαίνεται ότι η επανεμφάνιση του δεξιού Σαρκοζί κόβει την άνοδο της Λεπέν.
   Αρα, άστο λοιπόν να σέρνεται και βλέπουμε.
 Όμως στην χώρα τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Υπάρχει εσωτερική στάση πληρωμών  του δημοσίου προς όλους και  μόνο μισθοί και συντάξεις καταβάλλονται. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση για λίγο ακόμη και αν καθυστερήσει και μια πληρωμή μισθών και συντάξεων τότε μην παραξενευτεί κανείς αν βγουν οι πολίτες και ζητάνε μέτρα .
   Την στιγμή αυτή η χώρα έχει ανάγκη περισσότερο από κάθε άλλη φορά την αλήθεια. Τα κόμματα οφείλουν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων να βγούνε καθαρά και ξάστερα και να εξηγήσουν την αλήθεια. Να προτείνουν στους πολίτες όχι τακτικές αλλά πολιτικές που θα βγάλουν την χώρα από το αδιέξοδο στο οποίο αυτά την οδήγησαν. Να εξηγήσουν τι σημαίνει νέο μνημόνιο, να εξηγήσουν τι σημαίνει χρεοκοπία και τι φεύγω από το ευρώ και την ευρωζώνη. Να εξηγήσουν αν η χώρα μπορεί να σταθεί έξω από την ΕΕ και πως αυτό μπορεί να γίνει. Οι πολίτες δεν είναι οικομονολόγοι  και δεν αντιλαμβάνονται όλα αυτά τα πράγματα  παραχωμένα σε μια εκλογίστικη τακτική κατάληψης της εξουσίας.  Χρειάζονται καθαρές κουβέντες πλέον…

                                                                           Α.Κ.  

Κυριακή, 12 Απριλίου 2015

ΑΓΙΟΝ ΦΩΣ¨

ΑΔΑΜΑΝΤΙΟΣ ΚΟΡΑΗΣ  Το αγιο φως είναι πλασμα ασεβες και αναισχυντον
ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΙΑΝΝΑΡΑΣ  Θρησκευτικος Πρωτογονισμος


Παλι κολαστηκα. Προφανως και δεν υπαρχει σωτηρια της ψυχης μου μετα ταυτα. Αλλα εμπρος της γης οι κολασμενοι …..
Ρεπορταζ  Ν.Π.


Ο Κοραής αναφέρει: 

«Μην πιστεύετε όσα λέγουν περί του αγίου φωτός. Το άγιον φως είναι πλάσμα ασεβές και αναίσχυντον [...] πλάσμα λατίνων μοναχών και φραγκοπατερικών γέννημα [...] Μηχανουργήματα λαοπλάνων ιερέων το εξ ουρανού ψευδοκαταίβατα φώτα [...] όνειδος και αίσχος, στρατηγούμενον από θρασυτάτους θαυματοπλάστας [...] Μοναχοί, θρασύτατοι γόητες, επενόησαν το θαύμα του αγίου φωτός, δια να ενισχύσουν τον ηλίθιον ζήλον των προσκυνητών [...] Ξεκίνησε τον ένατο αιώνα [...] στα χέρια Δυτικών μοναχών... πέρασε στα χέρια των Ανατολικών την δωδεκάτην εκατονταετηρίδα [...] και έπραξαν βέβαια (πάλιν το λέγω) κακά υιοθετώντας το θαύμα των Δυτικών [...] διότι έπραξαν ό,τι θα έπραττε και κάθε άλλος κοσμικός, όστις κληρονομών πλούσιον εργαστήριον, δεν το κλείει αλλά απεναντίας φροντίζει και τις πραμάτειες ν' αυξήσει και τους αγοραστές να πολλαπλασιάσει. [...] Το ψευδόθαυμα αυτό το πιστεύουν ολίγοι, ίσως τινές δια μωρίαν και άλλοι δι' αισχροκέρδειαν [...] Ουδέ ο Χρυσόστομος το επίστευεν ή μάλλον ουδέ το εγνώριζε, διότι, αν εις τον καιρόν του εθαυματουργείτο το άγιον φως, πώς ήτο δυνατόν να λέγη ότι δέν εγίνοντο πλέον θαύματα;» (Άτακτα: Περί του Ιεροσολύμοις Αγίου Φωτός, Τόμ. 3, 1825)

ΠΗΓΗ
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%86%CE%B3%CE%B9%CE%BF_%CE%A6%CF%89%CF%82#cite_note-46

Θρησκευτικός Πρωτογονισμός, του Χρήστου Γιανναρά

Τώρα που ο πασχαλινός λαογραφικός οίστρος των ΜΜΕ έχει καταλαγιάσει, θα μπορούσε ίσως να τεθεί διακριτικά το ερώτημα: Ποια είναι τα όρια ανάμεσα στο φολκλορικό στοιχείο και στον θρησκευτικό πρωτογονισμό; Κι αν ο θρησκευτικός πρωτογονισμός «πουλάει» ως τηλεοπτικό θέαμα, πρέπει οπωσδήποτε να εξωραΐζεται, να νομιμοποιείται και να εδραιώνεται σαν πολύτιμο λαογραφικό δεδομένο, σαν αυταξία «παράδοσης»; Πώς μπορεί μια κοινωνία να υπερασπίσει το επίμοχθο άθλημα της μεταφυσικής αναζήτησης, να το διασώσει από τη σύγχυση των ορίων εμπειρικής παράδοσης και πρωτόγονων εθισμών, να αντισταθεί στη βεβήλωση της πνευματικής της κληρονομιάς από «γραφικές» εκρήξεις σκοτεινών ορμεμφύτων;

Τρέχουν οι τηλεοπτικές κάμερες κάθε Μεγάλη Εβδομάδα σε χωριά όπου καίνε τον Ιούδα, σε πόλεις όπου σπάνε στους δρόμους κανάτια και στάμνες για να «προεορτάσουν« την Ανάσταση, σε γειτονιές όπου η περιφορά των επιταφίων εξελίσσεται σε προγραμματισμένη μάχη ανάμεσα σε ενορίες, με βαρελότα και κροτίδες. Κάθε χρόνο ανακαλύπτουν και καινούργιες φολκλορικές ιδιομορφίες θρησκευτικού πρωτογονισμού και κατακλύζεται η μικρή οθόνη με κάθε είδους εκτρωματικές βεβηλώσεις της πνευματικής παράδοσης των Ελλήνων.

Η θεαματικότητα νομιμοποιεί και κολακεύει τον πρωτογονισμό, ο πρωτογονισμός τρέφει τη θεαματικότητα. Στους περισσότερους ναούς στην Ελλάδα, τη νύχτα της Ανάστασης, ο πασχάλιος όρθρος και η λειτουργία (εκπληκτικά κορυφώματα τουλάχιστον ποίησης, μέλους, δραματουργίας) πνίγονται στον αποκρουστικό ορυμαγδό βαρελότων, κροτίδων, ρουκετών, πυροτεχνημάτων. Είναι πια αυτονόητο έθιμο, παγιωμένο φολκλόρ. Ο κρετινισμός των αυτουργών δεν αναχαιτίζεται με εκκλήσεις των κληρικών και αστυνομικές απαγορεύσεις, ούτε με τους αριθμούς των κάθε χρόνο θυμάτων. Το ελληνικό Πάσχα έχει ταυτιστεί με αυτή την έκρηξη των ενστίκτων άγριας ηδονής που χαρίζει στα πρωτόγονα στίφη ο κρότος και η λάμψη.

Μάλλον δεν θα υπήρχε νουνεχής Έλληνας, πιστός ή άθεος, που θα κάκιζε τους ποιμένες του εκκλησιαστικού σώματος αν προανήγγελαν και εφάρμοζαν με συνέπεια «αφορισμό» (αποκοπή από κάθε μετοχή στην εκκλησιαστική κοινωνία) όσων ασυνείδητων βανδάλων βεβηλώνουν την κορυφαία για την Εκκλησία πασχάλια Εορτή. Δεν είναι τα άσεμνα βιβλία, η αφελής συκοφάντηση της εκκλησιαστικής εμπειρίας από επιδειξιομανείς μετριότητες, που απειλούν τη ζωντανή δυναμική της ευαγγελικής πανανθρώπινης ελπίδας. Πραγματική απειλή που απαιτεί «αφορισμό» (να τεθεί εκτός ορίων του εκκλησιαστικού γεγονότος) είναι ο πνιγμός αλλοτρίωσης της αναστάσιμης μαρτυρίας μέσα στη φρενίτιδα του δήθεν φολκλορικού πρωτογονισμού.

Αλλά ο πρωτογονισμός των απαιτήσεων της ορμέμφυτης εγωτικής θρησκευτικότητας μοιάζει να έχει διαβρώσει τη νοοτροπία ακόμα και των εκκλησιαστικών ποιμένων. Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το γεγονός ότι ανέχονται σαν αυτονόητη πρακτική (αν δεν κολακεύονται κιόλας) να λιτανεύουν τον Επιτάφιο της Μεγάλης Παρασκευής πλαισιωμένοι από ένοπλα στρατιωτικά αγήματα και φιλαρμονικές που παιανίζουν πένθιμα κοσμικά εμβατήρια; Αν συγκρίνει κανείς τη βάναυση ευτέλεια αυτής της «θεαματικότητας» με το πρωταρχικό νόημα της περιφοράς (πένθιμη αλλά και θριαμβική δραματουργία τρυφερής ανταπόκρισης στον μανικό έρωτα για τους ανθρώπους του Νυμφίου της Εκκλησίας) καταλαβαίνει τον τραγικό εκβαρβαρισμό της ελληνικής παράδοσης.

Ο θρησκευτικός πρωτογονισμός καταλύει ανενδοίαστα τον ιλιγγιώδη πολιτισμό της πανάρχαιας εκκλησιαστικής τάξης για χάρη του εντυπωσιασμού, της ανόητης φαντασμαγορίας, των γλυκερών συναισθηματισμών, της ηθικοδιδακτικής παιδαριωδίας. Και οι ποιμένες μοιάζει να μην καταλαβαίνουν ούτε τη γλώσσα που καταγγέλλει την αλλοτρίωση. Είναι απόλυτα συμφιλιωμένοι με τη μεγαφωνική βαναυσότητα, με τα ηλεκτρικά καντήλια, τους θηριώδεις πολυελαίους, το κιτσαριό των πλαστικών διακοσμήσεων στους ναούς. Διαβάζουν «χύμα» με συναισθηματικά τονισμένη απαγγελία το Ευαγγέλιο και τις λειτουργικές ευχές, γιατί θέλουν να «διδάξουν», να προπαγανδίσουν έννοιες - δεν υποψιάζονται τη διαφορά της εμμελούς ανάγνωσης που κρύβει τον ανθρωποκεντρικό ψυχολογισμό και επιτρέπει να κοινωνείται το κείμενο. Αλλοιώνουν τη λειτουργική δραματουργία με προσθήκες επίδειξης ατομικής ευσέβειας, παρεμβάλλουν τις δικές τους κηρυγματικές αφέλειες, διασπώντας τη δραματική συνοχή ακόμα και των εκπληκτικών εσπερινών ακολουθιών της Μεγάλης Εβδομάδας.

Τα τελευταία χρόνια στις επισημοποιημένες εκδηλώσεις θρησκευτικού πρωτογονισμού προστέθηκε και η μαγική παγανιστική τελετουργία της μεταφοράς του «αγίου φωτός»από τα Ιεροσόλυμα στην Αθήνα. Ειδικό κρατικό αεροσκάφος μεταφέρει τη φλόγα και στην άφιξή της αποδίδονται τιμές υποδοχής αρχηγού κράτους! Δεν βρέθηκε ένας χριστιανός να θυμίσει στους θρησκεμπόρους του θεάματος τα στοιχειώδη της εκκλησιαστικής αλήθειας: Οτι κάθε τοπική ευχαριστιακή σύναξη είναι η «καθολική Εκκλησία», η πραγμάτωση και φανέρωση της «καθόλου» ευαγγελικής ελπίδας, ολόκληρου του τρόπου της υπάρξεως που συνιστά την Εκκλησία. Και όταν ο προεστός καλεί: «Δεύτε λάβωμεν φως», δεν μοιράζει κάποια μαγική φλόγα με επίσημες πατέντες θαυματουργού προέλευσης, αλλά προσκαλεί τους πιστούς να εικονίσουν αισθητά τον φωτισμό της ζωής και της ύπαρξής τους που τον αντλούν από την κοινή τράπεζα της εκκλησιαστικής τους κοινότητας.

Στην τοπική Εκκλησία των Ιεροσολύμων ο προεστός μεταδίδει στους πιστούς τη φλόγα από την κανδήλα που συντηρείται ακοίμητη μέσα στον Πανάγιο Τάφο. Αλλά το σημερινό Πατριαρχείο Ιεροσολύμων φαίνεται να εισηγείται μια καινούργια αιρετική διδασκαλία «μετουσίωσης» ( transubstantiatio ) αυτής και μόνο της δικής του φλόγας κατά παγκόσμια αποκλειστικότητα. Προσφέρει θαύμα που συντελείται τακτά κάθε χρόνο στον ίδιο τόπο και παράγει αισθητό είδωλο λατρείας για λαϊκή κατανάλωση. Ισως η σημερινή τραγική παρακμή αυτού του Πατριαρχείου, η εκκλησιαστική του ανυπαρξία και η μουσειακή του συντήρηση από τον ελλαδικό εθνικισμό σε βάρος του αυτόχθονου αραβικού εκκλησιαστικού πληρώματος, να επιβάλει ακόμα και τη διολίσθηση στην ειδωλολατρία, προκειμένου να κερδηθεί ο εντυπωσιασμός του θεάματος. Ισως να εξυπηρετούνται με τεχνικές μεθοδευμένης δημοσιότητας και ιδιοτελείς φιλοδοξίες υποψηφιοτήτων για τον εκεί πατριαρχικό θρόνο.

Το σίγουρο είναι ότι ο θρησκευτικός πρωτογονισμός εκτοπίζει ραγδαία την αλήθεια και μαρτυρία της εκκλησιαστικής εμπειρίας.

 ΠΗΓΗ
 http://tvxs.gr/news/egrapsan-eipan/thriskeytikos-protogonismos-toy-xristoy-giannara

Πέμπτη, 9 Απριλίου 2015

ΑΙΓΙΝΑ: Η ΓΟΡΓΟΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ


ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΑ ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ
απο την γιορτη σπορων του τοπικου Πελιτι, στον πυργο του Μαρκελλου την Κυριακη των Βαϊων

1. Η Αιγινητικη γη ησυχαζει
2. Στιγμες Πελιτι
3. Η ...γοργονα
4. Οι μαγκες
5. Η απορια του Βαγγελη μου

Φωτορεπορταζ : Νικητας Παπαϊωαννου

ΗΦΥΣΗ























ΓΙΟΡΤΗ ΠΕΛΙΤΙ

Η ...ΓΟΡΓΟΝΑ





ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ



Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΟΥ



Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

ΓΙΩΡΓΟΣ Μ. ΜΑΡΙΝΟΣ - ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΣΤΟΜΑ ΜΙΛΑΜΕ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

Απο το βιβλιο του που προσφατα κυκλοφορησε. 

ΕΡΩΤΙΚΟ

Θα βγω από το μοναδικό μου το παλτό
Που έκανα σπίτι μου, σκεπή  μου   και κρυψώνα
Στα φώτα των ματιών της θα λουστώ
Κι αυτό το Γεναριάτικο Χειμώνα

Τ ΄ αστέρια τα μετρούσα από παιδί
Τα αινίγματα στο μέτρημα θεριεύουν
Φεγγάρια γαλαξίες κι ουρανοί
Στα ματια της αγάπης μου χορεύουν

Μια με θυμάται μιαν άλλη με ξεχνά
Μα εγώ έχω την αγάπη  Φυλαχτό μου
Και ενώ  είναι η  αγάπη Μου εδώ παντοτινά
ψάχνω σε δρόμους τρίστρατους να βρω τον εαυτό μου.

Γ. Μαρίνος

                                       Αίγινα 2014